{$Title}

11-05-2006 Vrijdag 28 april

De laatste dag zijn we met Ineke meegegaan om de spullen die zij had gekocht bij mensen thuis af te leveren. Het was wel leuk om te zien hoe blij ze waren. Twee vrouwen hadden een nieuwe naaimachine gekregen en twee mannen hadden een nieuwe fiets gekregen. Die fietsen worden gebruikt om spullen zoals bijvoorbeeld bananen of kokosnoten mee naar de markt te brengen, dus daarmee kunnen ze hun geld verdienen. Het was ook wel grappig om te zien hoe de naaimachines, van die ouderwetse trapdingen die hier in antiekwinkels en op rommelmarkten te vinden zijn, in een tuktuk vervoerd werden. De fietsen gingen achter in een open laadbak van een vrachtwagen en die mannen bleven er gewoon bij staan. Een van de mannen die een fiets kreeg had een piepklein winkeltje waar nog minder spullen waren dan bij ons thuis in de kast. Het winkeltje was misschien maar 2 bij 3 meter en die man was zo blij. Hij gaf lauwe cola, dat was echt niet te drinken. De andere man woonde bij een broer in een huis dat nog in aanbouw was. Hij had zelf helemaal geen huis meer. De ene vrouw die een naaimachine kreeg woonde in een huis vlak naast de zee. Ze had allemaal foto's van haar moeder op een tafel staan en aan de muur hangen. Haar moeder was omgekomen in de tsunami. Verder had ze alleen maar een paar tuinstoelen in huis staan. Ze was ook zo blij dat ze trakteerde op bananen en koekjes. Ze gaat een bedrijfje beginnen met haar naaimachine. De andere vrouw die ook een naaimachine had gekregen woonde bij familie in huis. We reden langs de plek waar zij had gewoond, maar door de tsunami lag daar alleen nog maar een hoopje stenen. Er zijn in Koggala veel hulpprojecten van buitenlanders en dat is ook hard nodig. Er zijn nog steeds veel mensen die helemaal niets hebben.
's Middags zijn we nog even naar het internetkantoortje geweest en hebben we nog wat souvenirs gekocht, wat t-shirts, een sari en een paar houten beelden. De man van de winkel die houten beelden verkoopt, tegenover het hotel vroeg of we reclame voor hem wilden maken. We kregen een kaartje van hem. De spullen die we hadden gekocht moesten we in onze rugzak stoppen, want er zijn controleurs en als die zien dat hij iets heeft verkocht moet hij daar 15% commissie over betalen.
De rest van de middag zijn we bij het hotel gebleven en hebben we onze koffers ingepakt en gezwommen. Onze 'roomboy' hebben we een flinke fooi gegeven.
's Avonds om een uur of 9 kwam onze auto met chauffeur om ons naar het vliegveld te brengen. Het was een lange rit en ik viel al gauw in slaap en ik heb het hele eind naar het vliegveld geslapen. Om half 1 's nachts waren we er en toen moesten we op het vliegveld wachten tot we om kwart over 4 het vliegtuig in moesten. We vertrokken om kwart voor 5. Het was nog stikdonker en de stewardessen zeiden dat we het luikje voor het raam dicht moesten doen zodat we langer konden slapen. En toen sliepen we eindelijk en toen maakten ze ons na een uur wakker voor het eten ......... rijst met curry. Echt belachelijk dus, alsof we daar om 6 uur 's morgens zin in zouden hebben. Niet dus. Het was wel een lange tijd in het vliegtuig, maar het ging allemaal goed en we hebben wel af en toe even kunnen slapen. En toen ze op het laatst de dekens kwamen ophalen gooide iemand voor de lol een deken en die kwam precies op een beker hete koffie die mamma net had gehaald en die kreeg ze dus over zich heen. Dat was wat minder leuk dus en die kerel zei toen ook nog dat hij dat helemaal niet had gedaan.
Toen we waren geland hadden we snel onze koffers en we konden ook zo door de douane en daar stonden pappa en Aysa op ons te wachten. Het was heel erg koud in Nederland en we waren ook heel erg moe, vooral mamma, die kon 's avonds bij het vuurwerk van koninginnedag niet eens meer haar ogen open houden en die viel zo tegen het raam aan in slaap.

28-04-2006 Donderdag 27 april

Vanmorgen zijn we na het ontbijt op pad gegaan om foto’s rond te brengen. Ineke ging ook mee en we hebben ook nog eerst geld gepind. We gingen eerst naar de timmerman die druk bezig was om veel schoolbankjes en stoeltjes voor het weeshuis te maken. Daarna gingen we naar het tempelterrein en daar vertelde iemand waar de monnik was, maar we herkende de monnik niet van de foto want hij had een grote zwarte baard en op de foto had hij geen baard. Daarna werden we naar het huis van Waas gebracht, maar die was niet thuis. Zijn vrouw was er wel met een baby en ook een paar broers. We hebben de foto’s gegeven en zijn toen ook nog naar een winkeltje gegaan waar we ook foto’s moesten geven. De mensen waren allemaal heel blij met de foto’s en we werden ook uitgenodigd voor een rituele duivelsdans. Dat was vanavond en vannacht. Daarna zijn we met Ineke naar een stichting gegaan waar ze spullen kopen voor mensen die alles kwijt zijn geraakt door de tsunami. Ineke had geld ingezameld en ze heeft twee naaimachines en twee fietsen gekocht voor de mensen. Die worden morgen afgeleverd en dan gaan wij ook weer mee. Daarna zijn we naar het internetcafé gegaan en hebben ook nog wat spullen gekocht bij de kleine winkeltjes die daarbij zijn. Daarna zijn we met Darma in de tuktuk naar het dovenschooltje in Talpa gegaan. Daar moesten we ook foto’s afleveren en ook cd’s met foto’s van iemand anders. Het was wel een behoorlijke zoektocht want het schooltje ligt midden in de jungle. De tuktuk kon er niet eens komen en het laatste stukje moesten we lopen. Maar daar waren ze ook blij met de foto’s, en het was een leuke en mooie rit.
Toen we om 2 uur in het hotel terug waren hebben we geluncht en ben ik gaan zwemmen. En mamma heeft de hele tijd op het terras bij het strand zitten kletsen en drinken. Toen heb ik ook nog een heel groot fort op het strand gebouwd en ik ben wel benieuwd of het er morgen nog staat. Ik was helemaal vies want er lag veel zwart zand en mamma zei dat ze dacht dat dat olie was, maar ik kon het er onder de douche zo afspoelen.
Vanavond was er Italiaans buffet, met spagetti en lasagne die niet zo lekker was en verder gewoon de zelfde dingen als elke dag, veel rijst enzo. Toen we klaar waren met eten zijn we met de tuktuk naar de plek gegaan waar de duivelsdans was. Dat was wel heel bijzonder. Er was een meisje en die had een shock gekregen na de tsunami en ze dachten dat ze bezeten was door de duivel. Wij waren de enige toeristen en verder waren er allemaal familie en buren enzo. Maar ze vonden het wel heel leuk dat wij kwamen want we kregen gelijk thee en koekjes en bananen. Er waren mannen aan het trommelen en fluiten en dansen en er werd een haan op de grond gelegd met zijn poten bij elkaar gebonden en die wordt waarschijnlijk wel geofferd, maar dat hebben we niet gezien. Ze hadden ook alles heel mooi versierd en er waren veel vuren en wierook. Mamma wilde niet meer weg want het zou nog de hele nacht door gaan, ook met maskers. Maar ik was na een uur wel moe dus toen zijn we toch maar terug gegaan naar het hotel. Ik ben wel benieuwd wat er met de haan gaat gebeuren. We hebben geen foto’s gemaakt want mamma wilde de boel niet verstoren met flitslicht maar we hebben wel veel gefilmd. Het was wel een hele leuke dag en ook wel heel bijzonder dat we bij die duivelsdans mochten zijn.

27-04-2006 Woensdag 26 april

Vandaag zijn we naar Galle geweest om de foto’s te laten afdrukken van de kinderen van het weeshuis. We zijn met de tuktuk gegaan en onderweg hebben we veel huizen gezien die verwoest zijn door de tsunami. En we hebben ook twee tentenkampen gezien. Het was ongeveer een half uur met de tuktuk naar Galle. We gingen eerst de foto’s laten afdrukken en dat duurde een half uur, toen konden we ondertussen naar een internetcafé waar ze best wel snel internet hadden. Toen we de foto’s hadden zijn we op zoek gegaan naar de winkel waar ze lijsten konden maken voor de foto’s. Dat was even zoeken want er waren twee winkels die precies hetzelfde heten en ook allebei lijsten maken. De lijsten zijn pas maandag klaar.
Daarna zijn we naar het fort van Galle gegaan, dat is in de 17e eeuw door de Nederlanders gebouwd. Het fort heeft de tsunami een beetje tegengehouden zodat op die plek geen mensen zijn verdronken. Het is wel mooi, heel anders dan andere steden in Sri Lanka en we kwamen op een plein met hele grote mooie bomen van 200 jaar oud.
Toen we ergens wat gingen drinken kwam er een man en die had hele oude munten uit de 17e eeuw, stuivers en kwartjes die niet rond maar rechthoekig waren. We konden ze ook kopen maar ze waren nogal duur dus dat hebben we niet gedaan. En we wisten ook niet zeker of ze wel echt waren. Ze zagen er wel heel echt uit.
We hebben daar nog wat rond gewandeld en toen zijn we terug gegaan naar het hotel en daar hebben we geluncht.
Toen we weer op onze kamer waren ging de telefoon en dat was dus geen goed bericht. Mamma moet haar huis uit over een paar weken en zij dacht dat zij er nog wel een paar jaar kon wonen. Dus wij baalden gelijk als een stekker. Ze krijgt wel een ander huis, maar ze moet wel verhuizen. En toen hebben we even gepraat en toen wilden wij allebei eigenlijk liever een paar dagen eerder naar huis om rustig te kunnen inpakken en een ander huis te zoeken.
Toen heeft mamma geregeld dat we op zaterdag de 29ste naar huis gaan, dus dat is 5 dagen eerder. Ik vind het wel erg dat we het huis kwijt raken en ik ben ook wel blij dat we toch wat eerder naar huis kunnen.
We moeten nog wel wat dingen doen voordat we weg gaan, zoals foto’s wegbrengen.
We gaan aan de tuktuk chauffeur vragen of hij de lijsten uit Galle wil ophalen maandag en dan kan Ineke ervoor zorgen dat ze in het weeshuis komen. Het is wel jammer dat het nu zo gaat, maar echt erg vinden we het niet dat we nu weg moeten. Het is meer jammer dat we ons huis kwijt raken. Maar misschien krijgen we wel een heel mooi ander huis. Veel mensen in Sri Lanka zijn ook hun huis kwijt geraakt en dat was heel wat erger.
Er was gisteren ook een bomaanslag in Colombo, en er zijn 6 mensen dood. De Tamiltijgers hebben dat gedaan. Het was een zelfmoordaanslag.

26-04-2006 Dinsdag 25 april

We konden vanmorgen lekker uitslapen en toch waren we al om 7 uur op. We zijn pas een uur later gaan ontbijten en daarna ben ik gaan zwemmen en mamma is naar het internetcafé gegaan.
Om half 2 gingen we naar het weeshuis om foto’s te maken van de kinderen. Dat was leuk werk. De kinderen waren heel nieuwsgierig en ze wilden steeds onze camera’s pakken, dus we moesten wel een beetje uitkijken. De kinderen moesten om de beurt op een stoel zitten in de tuin en toen gingen wij van elk kind een paar foto’s maken. Toen ze allemaal aan de beurt waren geweest hebben we sommige kinderen ook nog zelf foto’s laten maken. Dat vonden ze helemaal prachtig. Om 3 uur waren we al klaar en toen kregen we adressen van mister Lucky om de foto’s te laten afdrukken en om lijsten te halen in Galle. Daar gaan we morgen heen.
Toen we weer terug in het hotel waren zijn we de zee in gegaan. Het was vreselijk heet bij het weeshuis, veel heter dan bij het hotel. De zee is nog steeds heel wild. Er waren twee hele grote zeeschildpadden in de zee en mamma dacht eerst dat er een lijk dreef.
Vanavond was er een visbuffet in het hotel maar daar hadden wij geen zin in, dus toen gingen we met de tuktuk naar een restaurant waar ze pizza hadden, dat had iemand gezegd. Alleen ging dat dus niet door, want de oven was niet aan en we konden geen pizza krijgen jammer genoeg. Toen hebben we maar wat anders genomen. Daarna hebben we onze tuktuk chauffeur gebeld om ons weer op te halen en toen zijn we naar het hotel gegaan en heeft pappa nog even gebeld.

25-04-2006 Maandag 24 april

Vandaag moesten we vroeg op want we gingen naar het weeshuis. We gingen samen met Ineke, Eef en Johan die al 3 weken in het weeshuis werken. We gingen er met een tuktuk heen en het is maar 5 minuten van het hotel. Eerst heeft Ineke ons helemaal rondgeleid en we hebben alle ruimtes gezien en de opslagruimte lijkt wel een speelgoedwinkel. De kinderen wonen in groepen van 8 met 1 verzorgster in een huisje. Die huisjes zijn heel mooi en er waren kinderen op de grond aan het tekenen. Ze hebben wel bedden maar als ze ’s middags gaan slapen gaan ze op de grond liggen anders is het te heet. Het was vandaag ook bloedheet. We zijn ook in het kleuterschooltje gaan kijken. We zagen ook dat er een groot nieuw huis gebouwd wordt, daar waren ze druk mee bezig. En we mochten ook bij de basisschool kijken die was buiten het hek. De kinderen dragen daar uniformen. We zijn ook in twee klassen gaan kijken, de onderbouw en de bovenbouw. Toen we alles gezien hadden gingen we weer wat drinken en toen kwam mister Lucky en die gaf ons een hand en hij zei “I am Lucky”, dat betekent ‘Ik heb geluk’ en toen zei mamma “I am Lucky too”, dat betekent ‘ik heb ook geluk’. Maar dat vond Lucky geen leuk grapje want hij keek een beetje sjaggie. Ineke had al gezegd dat er eigenlijk geen werk meer te doen was. Wij hadden ook al gehoord dat wij de allerlaatste vrijwilligers waren. Maar toen hebben we het aan Lucky gevraagd, want dat is de directeur van het weeshuis. En toen vroeg hij of we portretfoto’s van de kinderen willen maken want ze hebben die nog niet allemaal. En die moeten we dan in lijsten doen en aan de muur in de eetzaal ophangen. Eerst vroeg hij ook nog of we verstand hadden van landbouw, maar dat hebben we dus niet. Maar we hebben we een mooie camera dus dat komt wel goed uit.
Er loopt daar ook nog een oude opa en die loopt steeds te bedelen. Hij is eigenlijk de klusjesman. En er liep ook een hele grote leguaan of zoiets en ook een paar kleine. Het was wel heel leuk om te zien. Er zijn nu 50 kinderen in het weeshuis en ze zijn heel vrolijk.
Toen we terug gingen met de tuktuk van Darma zijn we eerst naar het internetcafé gegaan aan de overkant van het hotel om foto’s op de website te zetten. Dat ging dus weer lekker traag maar het is wel gelukt. Daarna hebben we geluncht en daarna gezellig gekletst en wat gedronken bij Ineke op het terras, die vlak naast onze kamer zit en ik heb ook nog een tijd gezwommen in het zwembad.
Vanavond was er wel 2 uur lang een s.o.s. lamp op zee en er kwam eindelijk een reddingsboot maar we weten nog niet wat er aan de hand was.
Morgenmiddag gaan we de foto’s maken dus morgenochtend kunnen we lekker uitslapen.

25-04-2006 Zondag 23 april

Vandaag lekker uitgeslapen, daarna ontbeten en gezwommen en we zijn ook in zee geweest. De stroming is heel sterk. We zijn allebei verbrand, vooral ik. We wilden ook nog gaan internetten maar toen lag de hele dag de stroom eruit, ook de airco deed het niet meer en we wisten eerst nog niet hoe de ventilator aan moest maar dat hebben ze wel verteld. Ze hadden gelukkig wel noodstroom voor de lampen en de ventilator. Verder hebben we niets gedaan.

24-04-2006 Zaterdag 22 april

Vandaag weer vroeg op, om 7 uur. Toen hebben we ontbeten en de vogeltjes zaten gewoon op de manden met brood dus die hebben lekker meegegeten. Vervolgens hebben we 5 uur in de auto gezeten en zijn we maar 1 keer de auto uit geweest bij een mooie waterval. En we zijn ook nog 2 keer gestopt, 1 keer omdat een kudde waterbuffels de weg overstak en 1 keer om te tanken. De chauffeur reed als een gek, soms met 120 km per uur over de slechte wegen door de dorpen. Hij wilde snel naar huis denk ik. Het was niet zo’n leuke rit dus. Om half 2 waren we in het hotel en pas om een uur of half 4 kwamen de anderen, terwijl die nog vroeger dan wij waren vertrokken. Maar zij hadden wel gestopt onderweg. De chauffeur bleef nog 5 minuten in het hotel wat drinken en toen heeft mamma gezegd dat we het niet zo leuk vonden dat hij steeds bij ons aan tafel ging zitten en dat hij ons een gids probeerde aan te smeren terwijl dat helemaal niet moest en dat hij ons naar dure restaurants bracht terwijl wij naar het hotel wilden. En toen zei hij dat hij dat al gehoord had dat wij niet zo tevreden over hem waren. Maar we waren blij toen hij weg was.
Het hotel is wel leuk en we hebben een grote kamer met goede airco en een ventilator en een soort bureautje en een zitje. Het is op de begane grond en we hebben een terras waar we kunnen zitten en de zee is vlak bij, ongeveer 20 meter ofzo. We hebben ook gelijk een huisdier gekregen, een jonge kat. Die ging gelijk op schoot zitten en we hebben water voor hem neergezet. We hebben de koffers uitgepakt en al onze was ingeleverd zodat we die schoon weer terug krijgen. Toen hebben we nog een eind gewandeld omdat we een winkel zochten waar ze kattenvoer hadden, maar die hebben we niet gevonden. Na het eten, wat niet zo heel lekker was, zijn we heel vroeg gaan slapen want we waren heel moe.

24-04-2006 Vrijdag 21 april

Vanmorgen moesten we heel vroeg op om de trein te halen, om 6 uur stonden we al op. We hebben snel ontbeten en toen gingen we weg. Onderweg kwamen we een man met waterbuffels tegen die z’n veldje aan het bewerken was en ook zagen we onderweg een heleboel theepluksters. We hebben onderweg nog thee gedronken en toen waren we op het station van Hatton. Iedereen liep daar gewoon over de rails. We moesten heel lang wachten voor de trein eindelijk kwam en toen zat de trein ook nog helemaal vol en moesten we staan. Maar gelukkig mochten we in de goederenwagon op de grond zitten en dat was wel super leuk. Alle deuren waren open en we zaten voor de open deuren op de grond en we konden goed naar buiten kijken en het was ook niet zo heet. Onderweg op een station kwamen ze ook nog pinda’s verkopen. Het duurde ongeveer anderhalf uur en toen werden we weer opgehaald door de chauffeurs. Er waren ook de hele dag nog andere mensen in twee auto’s. Toen zijn we eerst naar Nuwara Elya gegaan en daar hebben we broodjes gekocht en toen kwamen er gelijk allemaal bedelaars naar ons toe die onze broodjes wilde hebben. Maar die hebben we lekker zelf opgegeten. Toen gingen we naar een theefabriek. Ze hebben daar laten zien hoe thee gemaakt wordt en we hebben ook nog thee gedronken. Daarna gingen we naar het hotel waar we om half 6 waren. Het is niet zo’n mooi hotel en er is geen airco en ventilator in de kamer. We zijn nog naar de stad gelopen (Bandarawela) om geld te halen en we zijn met een tuktuk terug gegaan. En toen we pappa en Aysa aan het bellen waren was ineens het beltegoed op en toen wilde een jongen van het hotel een nieuwe belkaart halen maar toen had hij de verkeerde gehaald, en dat was even lastig maar het is gelukkig allemaal goed gekomen. We hebben gegetgen en ze hadden bij het buffet hutspot en dat noemen ze hotspot. Na het eten hebben we gedoucht en zijn we naar bed gegaan. In de eetzaal zit een nest met vogeltjes dat is wel grappig.

24-04-2006 Donderdag 20 april

Om 8 uur stonden we op. Toen hebben we rustig ontbeten. Vandaag hadden we SOFA (Save Our Friends Association) op het programma staan. We hadden om 10 uur afgesproken met een mevrouw die ons op kwam halen. Omdat we niet allemaal in de tuktuk pasten gingen we met onze chauffeur die natuurlijk ook weer mee moest. De opvangplek voor de honden was vlakbij een vuilnisbelt en het stonk daar verschrikkelijk. De chauffeur was ineens bang voor honden dus hij bleef bij de auto in de stank. Er waren maar 94 honden. Normaal 120 maar nu was het vorige week nieuwjaar in Sri Lanka geweest en toen waren er minder honden geopereerd. We zijn er wel een hele tijd geweest en ze hadden een heleboel puppies die ze op straat hadden gevonden. Ze waren heel blij met de spullen en we hebben ze ook nog een heleboel geld gegeven voor de honden. Toen gingen we weer terug naar het hotel.
Eerst wilde ik slapen maar toen hoorde ik allemaal mensen bij het zwembad en toen ben ik ook naar het zwembad gegaan. En dat was wel leuk maar het water was behoorlijk koud, niet dat ik daar last van had. En toen ging het een tijdje later heel hard regenen ineens. Iedereen ging gauw naar binnen maar toen waren ze toch nog nat geregend. Maar ik was nog in het zwembad dus dat maakte niet uit. Toen hebben we daarna nog wat gedronken en toen later zijn we gaan eten en daarna hebben we gebiljart en toen heb ik 2 potjes gewonnen van mamma omdat zij de zwarte bal in het gat tikte. Daarna zijn we gaan slapen.

24-04-2006 Woensdag 19 april

Vanochtend vertrokken we naar Kandy. We moesten vandaag niet zo vroeg op. Om 7.45 stonden we op en toen inpakken maar. We hebben rustig ontbeten en toen kwam een vrouw die de vorige dag ook al de hele tijd aan mij zat te frunniken en die wou met mij op de foto en de foto moeten we naar haar opsturen. Het was heel erg warm en er waren geen wolken. Gelukkig hadden we gisteren al de Sigiriya rots beklommen. Eerst gingen we naar een specerijentuin. Daar maken ze allemaal kruiden en specerijen zoals cacao, peper, kaneel en nootmuskaat e.d. Toen had mamma een zalf om haar haar te verwijderen op haar been gesmeerd en een zalf tegen de jeuk van muggenbulten en ze had een slokje energiedrank genomen en ze heeft 2 zakjes met kruiden en 1 potje zalf tegen jeuk gekocht. Daarna zijn we ergens gaan lunchen en daarna naar het hotel. Toen we daar aankwamen was er een flinke tropische regenbui. Toen die voorbij was gingen we naar de tempel van de tand. Die is niet zo groot maar wel heel erg druk. De tand hebben we niet gezien maar dat kan ook nooit. Eerst gingen we toen naar een internetcafé waar de verbinding heel erg langzaam was. Daarna hebben we gegeten in de pizzahut in Kandy. Toen zijn we met een tuktuk terug gegaan naar het hotel maar de inrit van het hotel is erg stijl omhoog dus moesten we er halverwege uit. In het hotel hebben we gedoucht en toen gingen we naar bed.

Alle reisverslagen